واين بيابان حکايت از راه بيهوده پيموده و مسيري بي سرانجام مي کند اگر اينگونه به سر در گمي و در تشنگي و بي هيچگونه حتي کورسوي اميدي و حتي سرابي طي شود !

خيلي وقته ننوشتم .خيلي وقته که اين زمين غل و زنجيري رو بسته به دستام و توان هر گونه فرياد احساس رو ازشون گرفته و نمي ذاره که مثل قديما روي برهوت بي رنگ واحساس کاغذ به حرکت در بيان و جاي پاي از حس خودشون به جا بذارن ! از بودنشون وجودشون ...بگن که هستن يا ميتونن که باشن ...

و حالا اين جاي پا ها مي خوان بگن که خسته ان مي خوان بگن که دارن به زحمت اين بدن خاکي رو روي اين روح لطيف و ظريف به پاکي خدا ميکشن ...

بدني که با ضمختي و بي رحمي و سنگيني گناه روز به روز داره حجيم تر و غير قابل تحمل تر مي شه.

آره اين جاي پاها هر چي عميق تر باشن ثابت مي کنن که دارن به اوج تشنگي ميرسن توي اين بيابون که شن هاي روانش پاي رفتن رو ازم ميگيره و جاي پاهام رو عميق تر ميکنه و من رو بيشتر تو خودش فرو ميبره.

آره تشنه ام ، تشنه ....

و زندگاني دنيا جز متاع فريب نيست.   "  20 ــ حديد "

و کاش جام شوکراني بود براي وصال ابدي، شوکراني که بغض حجيمي رو که روي روحم سنگيني ميکنه و زنگاري شده ميشست و با خودش ميبرد .

گاهي اوج خفگي رو احساس ميکنم و لي باز از خودم متعجبم که چطور هنوز ميتونم نفس بکشم ، چطور هنوز ميتونم باشم چطور.....

وَ يَرْزُقـْـهُ مِن حَيْثُ لايَحْتـَسِبْ وَمََنْ يَتـَوَکَلْ علي الله فَهْوَ حَسْبُهُ          " 3 ــ طلاق "

وخداوند روزي ميدهد از جايي که گمان نمي کنيد، وکسي که به خدا توکل کند خداوند براي او کافي است .

با تشکر از دوست خوبمون آيريکان که زحمت عکس هاي پست ها رو مي کشن....