بدان بندگانم که ( به عصيان ) اسراف بر نفس خود کردند  بگو هرگز از رحمت ( نا منتهاي ) خدا نا اميد مباشيد البته خدا همه گناهان شما را خواهد بخشيد که او خدايي بسيار آمرزنده و مهربانست (53) و به درگاه خداي خود به توبه و انابه بازگرديد و تسليم امر او شويد پيش از آنکه عذاب قهر خدا فرا رسد و هيچ آن زمان نصرت و نجاتي نيابيد (54) و بهترين دستور کتابي که بر شما از جانب خدا نازل شده است پيروي کنيد پيش از آنکه عذاب قهر حق به کيفر گناهان بر شما فرود آيد و شما آگاه نباشيد (55) آنگاه هر نفسي بخود آيد و فرياد واحسرتا بر آرد و گويد اي واي بر من که جانب امر خدا را فرو گذاشتم و در حق خود ظلم و تفريط کردم و وعده هاي خدا را مسخره و استهزاء نمودم (56)    « سوره مبارکه زمر »

... مومنان بايد به خدا در هر حال توکل کنند (11) و چرا ما بر خدا توکل نکنيم ؟ در صورتيکه خدا ما را به راه راست هدايت فرموده و البته به آزار و ستم هاي شما صبر خواهيم کرد ....

...  با اين همه لطف و رحمت خدا باز انسان سخت کفر کيش و ستمگر است  (34)

                                                      « سوره مبارکه ابراهيم »

 اي عاشقان ، اي عاشقان ، هنگام کوچ است از جهان

در گوش جانم ميرسد طبل رحيل از آ سمان

اين بانگ ها از پيش و پس بانگ رحيل است و جرس

هر لحظه اي نفْـس ونفَـس سر مي کشد در لا مکان